Comité 40 - 45 Hoorn

De oorlog in Hoorn -2

SCHAARSTE

Alles werd schaars. Om het goed te verdelen, kreeg ieder geregistreerd persoon naar verhouding bonnen. Zonder bon werd niet verkocht en wie geen vaste klant was, kon het vaak wel vergeten. Natuurlijk moest je ook betalen. Voor sommige dingen had je zelfs een speciale vergunning nodig. Maar mensen zijn vindingrijk. In de hofjes aan de Venenlaan kweekten de bewoners tabak. Ook benzine was voor particulieren haast niet te verkrijgen. Maar met behulp van hout en gas kwam men er ook. Al leek de duivel zelf soms de stoker, zoveel rook en stank ontstond er. Wonderkacheltjes werden gebruikt verkocht. Een handvol brandende houtsnippers er in was genoeg om wat water te kunnen koken of een beetje eten gaar te stomen.

KLOKKEN voor KOGELS en GRANATEN

Normaal gesproken luidden de klokken voor de zondagsmis, maar vanaf maart 1943 werd het stil op straat. Met takels haalden de Duitsers de kerkklokken een voor een uit de torens. Zij werden naar Duitsland gebracht om te worden omgesmolten tot kogels en granaten. Totaal verdwenen 49 klokken uit vier kerken. Ook de kerktorens bleven niet onbeschadigd.

ILLEGAAL VERZET

Door de steeds dwingender maatregelen groeide het verzet. Stiekem! Illegaal! Protesteren was gevaarlijk, want wie anders dacht, was geen vriend. En wie geen vriend was, was vijand! De Hoornse editie van Vrij Nederland verscheen vanaf het begin ondergronds en werd stiekem verspreid. Radio's moesten ingeleverd worden, zodat niemand op de hoogte was van het juiste verloop van de oorlog (radio Oranje). Uiteindelijk werden de fietsen in 1944 ook ingenomen. De Duitsers probeerden het verzet te breken. De bevolking werd op voorhand gewaarschuwd niet mee te werken aan verzet en sabotage. De straffen en represailles werden steeds gruwelijker. Maar de knokploeg (KP) in Hoorn liet zich niet kisten. Hij bestond uit ongeveer 9 man, waarvan zelfs een Duitser die gevlucht was naar Nederland! Aan het Kleine Oost heeft een illegale telefooncentrale in het laatste oorlogsjaar onmisbaar werk verricht voor het verzet in West-Friesland: Post Poddie. Post Poddie onderschepte de berichten van de Duitsers. Via de centrale werden berichten uitgewisseld tussen geallieerden en verzet. Een groep van 20 medewerkers deed er in het diepste geheim dag en nacht dienst. De leden kenden elkaar vaak niet en werkten onder schuilnamen. Het hoofd van de illegale organisatie had de codenaam JASPER. 'Jasper' stond onder verdenking en werd gearresteerd. Maar gevangenschap en verhoren heeft hij moedig doorstaan. Ondanks de regelmatige invallen is Post Poddie nooit door de Duitsers ontdekt.