Comité 40 - 45 Hoorn

De oorlog in Hoorn -3

DE CRASH

Op vrijdag 7 juli 1944 's morgens vroeg botsten twee overvliegende geallieerde toestellen met een angst aanjagende klap op elkaar. Brokstukken vlogen naar alle kanten. Gaten werden in de straten geslagen en huizen werden verwoest. In de Merensstraat één huis en aan de Drieboomlaan zelfs vier huizen. Het neerstortend puin trof daarbij een moeder. Zij was op slag dood, haar kind werd wonderwel door de buurman gered. Aan de andere kant van de stad, op de Westersingel en het Pelmolenpad, waren ook brokstukken terechtgekomen. Onder de bemanning van de vliegtuigen vielen dertien slachtoffers. Zes bemanningsleden werden krijgsgevangen gemaakt maar één lid van de bemanning wist zich te verstoppen in een hooiberg. Na een paar dagen rondzwerven kwam hij bij toeval terecht in Venhuizen. De dochter van de boer ontdekte hem. De familie had goede contacten met het verzet. Hij werd opgenomen door de KP van Enkhuizen. Vanaf dat moment ging de jonge sergeant uit Wapakonetea (Ohio) verder als een doofstomme horlogemaker.

HONGERWINTER IN HOORN

In de hongerwinter viel het gas uit en de elektriciteit werd afgesloten. Het was koud en donker. De mensen kapten de bomen en sloopten alles wat ze tegen kwamen. Zelfs het Houten Hoofd werd plank na plank vakkundig gesloopt. Ook de houten brug over het spoor aan de Koepoortsweg verdween op die manier. Ook de kinderen gingen op strooptocht. Het werd kaal en gevaarlijk. Mensen uit Amsterdam en andere steden trokken naar de dorpen in de hoop wat eten te krijgen. Vermoeid en uitgeput stopten zij vaak in Hoorn om uit te rusten. Op zoek naar eten was het niet altijd mogelijk voor spertijd thuis te zijn! Wat zou er gebeuren als ze gesnapt werden? Bij de Oosterpoort werd bij aanhouding een man neergeschoten. Hij maakte rechtsomkeert toen hij moest stoppen. De kogel trof zijn rug. Hij was op slag dood. Maar hoop was er, want de vliegtuigen vlogen over en begin 1945 dropten zij ook voedsel boven Hoorn. Het zuiden was op dat moment al bevrijd.

REPRESAILLES

Zoals gezegd, werd het verzet steeds sterker. Op 30 december 1944 schoot het verzet een Nederlander dood die als verrader bekend stond. Als vergelding hiervoor werden vijf gevangenen gefusilleerd. Zij kwamen met een vrachtauto uit Amsterdam via de Westerdijk door de stad naar de plek van de executie, de Grote Kerk. Een afschrikwekkend voorbeeld voor de Hoornse bevolking. Na de oorlog werd deze route dan ook de route van de Jaarlijkse “Stille Tocht”. Deze route is gemarkeerd door vier bronzen handen: Wanhoop - Woede - Laatste Troost - Afscheid.